In de huidige samenleving zijn we de balans kwijt tussen het naar binnen en naar buiten kijken. We zijn zo afgeleid door de buitenwereld, door gedachten en ideeën, dat we geen tijd meer nemen om de connectie te maken met de binnenwereld. We zijn zo op zoek naar geluk in de buitenwereld dat het bijna als een product wordt gezien, iets wat je fysiek kunt krijgen, in materie. We hebben er voor gekozen om een slaaf te zijn van onze eigen wensen en verlangen. Het is echter een illusie dat geluk gebracht kan worden in materiële vorm.

Samsara, een eindeloze cyclus

In het boeddhisme noemt men dit ‘Samsara’, de eindeloze cyclus van pijn die in stand gehouden wordt door het streven naar genot en de afkeer van pijn. Alles wat we doen is er op ingesteld om genot te creëren, om iets te kunnen krijgen of om iets vervelends van ons af te duwen. Dit is niets vreemd, dit zit in onze aard. Zelfs de meest eenvoudige eencellige organisme doet dit, dit is puur een respons op een stimulus. De mens is echter geen eencellig organisme, waardoor wij de vrijheid hebben om keuzes te maken. We zijn in staat om te denken en te beredeneren.

Paradoxaal is deze luxe ook direct de kern van het probleem. We proberen de wereld namelijk niet te snappen door innerlijk bewustzijn, maar door alles te kwalificeren en te kwantificeren wat wij zien als de buitenwereld. Met wetenschappelijke gedachten en methodes proberen we hier op een materialistische en mechanische manier betekenis aan te geven. We willen de diepe krachten van het universum proberen te begrijpen door het te zien als iets buiten ons zelf, niet als iets levends, intrinsiek aan ons eigen natuur.

Het was de bekende psychiater en psycholoog Carl Jung die zei: “wie naar buiten kijkt, die slaapt. Wie naar binnen kijkt, die is wakker.’’ Maar wat betekent dit nu eigenlijk? Hoe kunnen we de oneindigheid van het universum beter leren begrijpen? Hoe kan een mysterie zo groot als het universum expressie vinden in het kleine van onze zielen. Hoe kunnen wij het oneindige ervaren? Naast een diepe meditatie is er nog een manier waarop iedereen dit zou kunnen begrijpen en voelen. De manier hiervoor is de mandelbrotverzameling.

Mandelbrot, de vingerafdruk van god

Heb je ooit gehoord van de mandelbrotverzameling? Dit is een voorbeeld van het meest bekende fractaal. Een fractaal is een meetkundig figuur die zelfgelijkend is, dat wil zeggen opgebouwd uit delen die min of meer gelijkvormig zijn met de figuur zelf. Elk deel van het figuur is een kopie van het geheel. Dit noemt men zelfsimilariteit en is dus een holografisch figuur. Alles in het universum vertoond zelf-similariteit.

Fractals hebben een oneindige hoeveelheid details, en bij sommige fractals komen motieven voor die zich op steeds kleinere schaal herhalen. Dit is moeilijk te bevatten en is dus het beste grafisch weer te geven om hier een idee van te krijgen. Door de komst van de computer kunnen we wiskundig de patronen van de natuur reproduceren en vervolgens grafisch toonbaar maken. Met onderstaand filmpje wordt het concept ‘Akasha veld’ voor iedereen toegankelijk.

Het filmpje lijkt op een soort van psychedelische animatie, waarbij nieuwe vormen ontstaan in bestaande vormen door dezelfde geometrie toe te passen. Dit zie je ook terug in de natuur. Een boom heeft bijvoorbeeld takken, die zich opsplitsen in kleinere takken die zich op zijn beurt ook weer opsplitsen in nog kleinere takjes. Elk takje bevat weer de informatie van het vorige takje. Dit zie je ook terug in planten, stenen, dieren en zelfs mensen.

Deze heilige geometrie ligt vaak ook aan de basis van religieuze gebouwen en kunstwerken. Je ziet dit fenomeen ook terug door met een vergrootglas naar de sterren te kijken. Door in te zoomen tussen diverse sterren, komen nog meer sterren tevoorschijn. Je kunt oneindig blijven zoomen en er zullen oneindig nieuwe sterren blijven komen. Elke nieuwe visuele weergave bevat weer de informatie van het grotere geheel.

Dit wiskundig figuur, de fractal, lijkt in eerste instantie een complex, chaotisch patroon maar is in feite niets meer dan een formule. Deze ‘formule’ komt ook voor in de natuur en in ons als mens en wordt ook wel gezien als ‘de vingerafdruk van god’. Het geeft ons inzicht in het bestaan en ontstaan van het universum. Een bestaan wat zichzelf vermenigvuldigd en manifesteert in miljarden soorten materie.

Het universum als levend organisme

Het universum is een groot levend organisme met een compleet zelfbewustzijn. Veel mensen vinden dit vreemd om te bevatten omdat we o.a. ontzettend beperkt worden door onze taal.

Het bewustzijn is de creatieve kracht in het hele universum en kent vele namen: God, de natuur, het veld etc. Als wij ‘levend organisme’ horen, proberen we er direct betekenis aan te geven. Door er menselijke kwalificaties aan te koppelen gaan we voorbij aan het gegeven wat een organisme in essentie is. De definitie van een organisme is: Elk levend iets, in staat om te reageren op een stimulus, te reproduceren, te groeien en ontwikkelen en het in stand houden van een complete homeostase.

Ons universum doet dit allemaal. Het bewustzijn van ons universum is verantwoordelijk voor het tot stand komen van alle materie, dus ook die van de mens.

De creator en het gecreëerde zijn onafscheidelijk van elkaar

Er is slechts één bewustzijn waaruit alles gecreëerd wordt en waarin het onbewust gecreëerde bewust kan worden in de vorm van planten, dieren en uiteindelijk de mens. Een oude wijsheid zegt niet voor niets: ‘God’ slaapt in de stenen, droomt in de dieren en wordt wakker in de mens.

Het is de creator die bewust wordt van zichzelf. Je bent de ‘U’ in Universum en het zijn de fractals in de natuur die orde aanbrengen in alles wat zich manifesteert. Het Akasha veld is nu ook wetenschappelijk aangetoond met de deeltjesversneller in Genève, waarbij het ‘god deeltje’ is ontdekt waarin de basis ligt van al dat bestaat.

Bovenstaande is ongekende intelligentie dat door bijvoorbeeld het boeddhisme al lang erkend is. De beeltenis van Boeddha bestond al lang voordat de eerste fractal werd gezien. Is het toeval dat de omtrek van Boeddha precies in het middelste deel van een Mandelbrotverzameling past? Dit is een patroon gecreëerd door de natuur. Het antwoord weten we niet, maar het zet je toch aan het denken, is het niet?