Yehuda Shoenfeld: de ‘Godfather van de auto-immuniteit’

Niemand zou ‘Yehuda Shoenfeld’ ervan beschuldigen een kwakzalver te zijn. De Israëlische clinicus heeft meer dan drie decennia besteed aan het bestuderen van het menselijke immuunsysteem en bevindt zich op het hoogtepunt van zijn carrière.

Deze man is auteur van meer dan 25 medische boeken over auto-immuniteit. Vandaar dat hij binnen dit veld ook wel de ‘godfather van de auto-immuniteit’ wordt genoemd.

De laatste tijd is er veel gaande in de wereld van de immunologie en een klein bewijs daarvan is dat deze ‘godfather’ van auto-immunologie steeds vaker verwijst naar het gevaar van vaccins.

In het bijzonder heeft hij het over één van de ingrediënten, het giftige metaal aluminium. Hij koppelt dit metaal aan de groeiende wereldwijde epidemie van auto-immuunziekten.

Het wetenschappelijk bewijs van auto-immuniteit door vaccinaties

De afgelopen 5 jaar is er enorm veel wetenschappelijk onderzoek maar buiten gekomen over de gevaren van verschillende ingrediënten in vaccinaties en de kans op auto-immuun ziekten. Neem bijvoorbeeld een recent artikel gepubliceerd in het tijdschrift ‘Pharmacological Research’ waarin Shoenfeld en collega’s richtlijnen geven aan vier categorieën mensen die het meeste risico lopen op auto-immuniteit door vaccinatie.

‘Aan de ene kant’ voorkomen vaccins infecties die auto-immuniteit kunnen veroorzaken, zegt één van de auteurs van dit onderzoek, Alessandra Soriano.

Alessandra Soriano is redacteur van drie medische tijdschriften en auteur van meer dan 1500 onderzoeksrapporten binnen het spectrum van medische journalistiek en is oprichter van het Internationale Congres over Auto-immunologie.

“Anderzijds laten veel onderzoeken zien dat auto-immuniteit na vaccinatie bestaat”. Gedefinieerde auto-immuunziekten die kunnen optreden na vaccinaties omvatten (let op, mond vol aan ziekten):

Artritis, lupus, diabetes, trombocytopenie, vasculitis, dermatomyosiositis , Guillain-Barre syndroom en demyeliniserende aandoeningen.

Wat zijn auto-immuunziekten precies?

Auto-immuunziekten ontstaan wanneer het immuunsysteem geen vreemde indringers aanvalt, maar een deel van het lichaam zelf (auto is Grieks voor ‘zichzelf’). Als je het immuunsysteem als een nationaal verdedigingssysteem ziet, zijn de antilichamen de drones die zijn geprogrammeerd om een ​​bepaald type indringer te herkennen en te vernietigen.

Auto-antilichamen zijn als drones die een onderdeel van het menselijk lichaam verkeerd identificeren en er een langdurige aanval op gaan uitvoeren. Als ze zich per ongeluk richten op een component rondom neuronen, gaan spieren in spasme en mislukt de coördinatie; MS is het gevolg.

Als auto-antilichamen zich per ongeluk gaan richten op gewrichtsweefsel is reumatoïde artritis het gevolg. Als ze zich richten op de gebieden in de alvleesklier, is diabetes type 1 het gevolg. Elke gebied wat ten onrechte aangevallen wordt door het eigen immuunsysteem zorgt dus in dat gebied voor het ontstaan van een auto-immuunziekte.

De balans tussen een gezond immuunsysteem en auto-immuunziekten

“Gedurende ons hele leven bevindt ons immuunsysteem zich tussen het ‘behoud van normale immuunreacties’ en het ‘ontwikkelen van auto-immuunziekten,” zeggen de onderzoekers.

“Een gezond immuunsysteem is tolerant voor zelfantigenen. Wanneer deze tolerantie wordt verstoord, volgt ontregeling van het immuunsysteem, resulterend in het ontstaan ​​van een auto-immuunziekte. En vaccinaties kunnen homeostase bij gevoelige individuen verstoren, resulterend dus in één van de vele auto-immuunziekten”.

Wie is er “vatbaar” en wie loopt er risico op het ontstaan van een auto-immuunziekte?

Met betrekking to het risico in het ontstaan van deze ziekten zijn er vier categorieën mensen:

1) degenen die eerder een auto-immuunreactie op een vaccin hebben gehad

2) iedereen met een medische geschiedenis van auto-immuniteit

3) patiënten met een geschiedenis van allergische reacties

4) iedereen met een hoog risico op het ontwikkelen van auto-immuunziekten waaronder iedereen met een familiegeschiedenis van auto-immuniteit, aanwezigheid van auto-antilichamen die waarneembaar zijn in bloedonderzoek en andere factoren, waaronder lage vitamine D en roken.

Waarom is aluminium zo gevaarlijk en waarom zit het in vaccins?

Sinds 1926 wordt aluminium aan vaccins toegevoegd toen Alexander Glenny en collega’s merkten dat het een betere ‘antilichaam reactie’ gaf in vaccins t.o.v. enkel en alleen het antigen.

Glenny geloofde dat aluminium de afgifte van het antigeen vertraagde en de immuunrespons verhoogde. 60 jaar lang werd zijn theorie als dogma geaccepteerd. En in dezelfde tijd groeide het vaccinatieschema jaar na jaar met meer vaccinatie. Maar weinigen hebben ooit de effecten van het injecteren van aluminium in het lichaam in twijfel getrokken, wat vreemd is gezien de bekende toxiciteit ervan.

Een PubMed-zoekopdracht naar aluminium en “toxiciteit” levert 4.258 resultaten op. De neurotoxiciteit ervan is goed gedocumenteerd. Het beïnvloedt geheugen, cognitie, psychomotorische controle; het beschadigt de bloed-hersenbarrière, activeert hersenontsteking, onderdrukt de mitochondriale functie en veel onderzoek suggereert dat het een belangrijke factor is bij de vorming van de “plaques” in de hersenen van Alzheimer-patiënten.

Nieuw onderzoek van de Universiteit van British Columbia heeft aangetoond dat aluminium dat in muizen wordt geïnjecteerd, de expressie van genen die zijn geassocieerd met auto-immuniteit kan veranderen.

Vaccinatie producenten hebben volledige immuniteit bij defecten in vaccinaties

Het Amerikaanse Hooggerechtshof oordeelde dat vaccinproducenten volledig immuun zijn voor rechtszaken die beweren dat het ‘ontwerp’ van het vaccin defect is. Er is dus behoefte aan innovatieve klinische proeven en de vaccins zelf moeten opnieuw worden ‘ontworpen’! Immunologen, waaronder ’s werelds meest toonaangevende autoriteiten op het gebied van auto-immuniteit, zeggen dat het tijd is om vaccins ‘terug te brengen naar de tekentafel’.

Auto-immuunziekten zijn wereldwijd de derde belangrijkste oorzaak van overlijden na kanker en hart- en vaatziekten.

In dit stadium lijkt het erop dat hoe meer onderzoek er binnen stroomt, hoe moeilijker het wordt voor immunologen om maar door die roze bril te blijven kijken naar vaccinaties.

In een eerdere blog schreef ik al dat vele ouders worden voorgelogen over vaccinaties. In dit artikel worden alle mythes en stellingen rondom vaccinaties besproken.

Het wordt tijd voor een paradigme shift. Vaccinaties kunnen zeker hun plek hebben in de gezondheidszorg, maar niet op de manier waarop het nu gebeurt. Er dient drastisch iets te veranderen aan de vele gevaarlijke ingrediënten die erin zitten.

Mocht jij of je kind in de risicogroep vallen die in dit artikel wordt omschreven, is het aan te raden om goed na te denken of vaccinatie wel zo verstandig is.