De meest zielloze wetenschap die er bestaat: De Psychiatrie

zielloze wetenschap

Wetenschappers maken zich schuldig aan een bepaalde vorm van imperialisme. Zij hebben ons het historische besef van het hart als waarnemingsorgaan afgenomen en hier een mechanisch hart voor in de plaats gezet en het geloof dat het brein het enige orgaan is dat in staat is om te denken. Deze kolonisatie van de ziel heeft ernstige gevolgen met zich meegebracht. Het beste voorbeeld hiervan is de psychiatrie.

Hoe kan een wetenschap zonder ziel een wetenschap van de ziel hebben? Dit is de zielkunde, ofwel de psychiatrie. Als er één wetenschap zielloos is dan is het wel de psychiatrie. Psychiaters worden in de volksmond terecht ‘zieleknijpers’ genoemd. Het Engelse woord ‘shrink’ (krimpen) is wat dat betreft ook veelzeggend, want de psychiatrie draagt niet bij aan het groeien en ontwikkelen van de ziel, eerder het inkrimpen en afknijpen ervan. Een cynische benaming voor psychiater is dan ook ‘psyche-hater’.

Dat dit geen overdreven term is, blijkt uit het feit dat de psychiatrie van het begin af aan regelrechte marteling tot therapie heeft verheven. Denk hierbij aan isoleercellen, electrotherapie, het opwekken van insulineshocks en, als dat allemaal niet meer ‘helpt’, frontale lobotomie (het verwijderen van de neocortex, de voorste herschenschors, waardoor een mens niets meer dan een kasplantje wordt). Dergelijke ‘therapieën’ zijn op geen enkele wetenschappelijke grond gestoeld, want het bestaan van de ziel is immers wetenschappelijk niet aan te tonen. Er wordt dus volop geëxperimenteerd op mensen. Wie is hier nou gek?

Dit is wat je krijgt als je een volledig zielloze wetenschap loslaat op het terrein van de ziel. Je moet bezield bezig zijn om met de ziel bezig te zijn. Zo worden er diagnoses van niet-bestaande en niet-bewezen ‘ziektes’ verzonnen als ADHD, die het gevolg zouden zijn van een ‘chemische disbalans’ die vervolgens met chemie wordt bestreden. Volgens deze omgekeerde logica wordt ziekte gezien als een tekort aan synthetische chemicaliën in plaats van natuurlijke voedingsstoffen.

We hebben het over een amfetamine als Ritalin, een vorm van speed, die toegediend wordt aan kinderen soms zo jong als vier jaar. Ritalin remt de lichamelijke groei, vooral die van de hersenen, en vergroot het risico op plotseling hartfalen met maar liefst 500 (!) procent. Er zijn tot nu toe 374 van die niet-bestaande ‘ziektes’ die niet gebaseerd zijn op wetenschap maar marketing, waarvoor er 174 ‘medicijnen’ bestaan. Wereldwijd zitten honderd miljoen mensen aan psychiatrische medicatie, waardoor de psychiatrische industrie een ongelooflijke winst maakt van 330 miljard dollar per jaar.

Er lopen op deze wereld al genoeg onvervulde zielen rond zonder tussenkomst van de psychiatrie. De psychiatrie creëert chemische tijdbommen waarmee de samenleving niet is gebaat. Steeds vaker horen we in het nieuws over familiedrama’s waarbij mannen en vrouwen in binnen- en buitenland doordraaien en hun gezin en daarna zichzelf vermoorden, over schiet- en steekpartijen op scholen, in winkelcentra en andere plekken, mensen die zichzelf of anderen voor de trein gooien, etcetera. Wat is er toch aan de hand?

Wat de media je niet vertellen, is dat in alle gevallen vrijwel zonder uitzondering de daders een geschiedenis hebben van psychiatrische behandeling, waaronder ‘medicatie’ als antidepressiva en in sommige gevallen ook Ritalin. Telkens als zo’n bericht in het nieuws komt, wacht ik op dat ene zinnetje of regeltje waaruit een psychiatrische behandelingsgeschiedenis blijkt. Meestal een dag erna, als er meer details over de dader bekend worden, blijkt de dader een psychiatrisch verleden te hebben. Vaak is het niet meer dan een voetnoot in de berichtgeving, dus je moet goed opletten om het mee te krijgen.

Eind mei 2009 slachtte de 46-jarige Cees K. in Zwijndrecht zijn twee kinderen, ex-vrouw en vriendin af met een mes, omdat hij, in zijn eigen woorden, “probeerde tevergeefs aan een pistool te komen”. Na deze viervoudige moord sloeg hij de hand aan zichzelf. In tegenstelling tot anderen die soortgelijke gruweldaden pleegden, liet Cees K. echter een veelzeggende aanwijzing achter in een afscheidsemail. “Zit zwaar onder de medicijnen en heb totaal geen emotie,” schrijft hij en verwijst naar de scheikundige naam van Prozac. “Fluoxetine doet rare dingen met mensen.” Waarom is dit niet het werkelijke nieuws? Hoeveel doden moeten er nog vallen als gevolg van deze chemische rommel?

De medische en psychische gevestigde orde doen het altijd goed onder tyrannieke regimes. Denk bijvoorbeeld aan het opsluiten in psychiatrische instellingen en onderwerpen aan mensonterende ‘behandelingen’ van politieke dissidenten onder Stalin en in de voormalige Soviët-Unie. Als je nu nog niet beseft dat de grondslag van onze huidige medische ‘wetenschap’ allesbehalve gezond is, heb je een gat in je ziel.

Hoe kan iets wat in essentie ziek is genezen?

Bron: Mike Donkers

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published.